| 個人檔案MaYm@Ki相片部落格清單 |  工具  說明 |
|
MaYm@Ki20 October ขี้เกียจ---------->>>อย่างเเรงการกลับมาครั้งยิ่งหย่าย
กานกลับมาหลังจากไม่ได้ upปีก่าๆ
เง้อออออออออออออ
จาสอบ อยู่เเร่ว
เเต่ต้องมานั่งทำรายงานอ่ะ
เเล้วรายงานวิชาอาจาร์ยเสก
เเมร่ง เพื่อนชาวรัดสาดคงรู้
ว่าเเมร่งงงงงง สุดยอดเจงๆๆ
เเต่ก้นะ..จาบ่นเพื่อ----เพราะยังไงกุก้ต้องทำ
อีกอย่างดันเปงรายงานเดี่ยวอีก
เเมร่งโคดตอกย้ำประสิทธิภาพอันน้อยนิดอ่า
ไม่เหมือน309 ที่เกดเข้าใจดี ว่าเราวิเคราะห์ได้ดีเเค่หนาย
--กุช่างกล้าเนอะ--(กล้าพูดว่าดี)555
สอบตั้งหลายวิชา เเต่ละวิชาสุดยอดดดด
381 midtermก้ได้ซะน้อยเชียว
ทีน้ำหนักตัวเนี่ย เอามาซะเยอะเชียว
ช่วงนี้เปงรายก้ม่ายรุ้ เหงาบ่อยๆๆ
ขอบคุณพ่อกะเเม่ รักเเละให้เงินใช้และดูเเลนู๋อย่างดี
ขอบคุณวิลเลี่ยม ที่พี่พูดอารายเเล้วมะเคยเถียง---มานเปงหมา
ขอบคุณเกดสำหรับรายงานpo309และคอยเป็นตัวช่วยในชีวิต
ขอบคุณพลอยที่ชอบชวนไปกินข้าวนอกสถานที่เเต่กุไม่ค่อยได้ไป
ขอบคุณเเซนที่เเมร่งผอมลงทุกวัน จนอยากผอม
ขอบคุณเจื้อยที่ทำให้เราคิดว่า เราน่าจะจิงจังได้ซะที
ขอบคุณเเพน ที่ทำให้เรารู้ว่า คนตาโตอ่ะน่ารัก555
ขอบคุณดรีม ที่เปนเครื่องทดสอบความอดทน เพราะเมิงพูดอารายกุมะเคยโกด
ขอบคุณไอปอม เพื่อนที่ไม่ใกล้เเต่ก้ทักทุกครั้งที่ออนเอ็ม
ขอบคุณเปิ้ลที่ทำให้เรารุ้สึกดีทุกครั้งที่เราโทหา
ขอบคุณ ฝ้าย ที่ชอบชวนไปคลายเครียด เเต่กลับมาเเร้วกุเครียดเพราะต่อไปจาไม่มีเงินใช้555
ขอบคุณกิ๊กที่ทำให้รุ้ว่าทาครีมม้างก้ดี
ขอบคุณพี่ตั๋นกะพี่จิ ที่ทำให้รู้ว่า อย่าไปสนใจคนนินทา
ขอบคุณคนที่คณะคนหนึ่ง ที่ทำให้รุ้ว่า เมิงอ่ะมะจิงจัย
ขอบคุณไอหมูดำ ที่คอยหัยกะลังจัย
ชอบคุณทุกคนที่รักกุละกานเพราะชาดหน้าก้พิมมะหมด
ขอบคุณกาเเฟที่ทำให้อ่านหนังสือได้ทุกคืน
ขอบคุนนะค๊ะที่เสียเวลาอ่าน
ไปทำรายงานก่องจร้า
เมเอง
ขี้เกียจวุ้ย
10 May หนุกหนานอยู่ที่นี้ เดี๋ยวนี้สนุกทุกวันเลย
ทำงานก็ไม่ค่อยง่วงแล้วด้วย
ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ง่วงเเม่งทุก สองนาที
เมื่อตอนมาใหม่ๆ ร้องไห้คิดถีงบ้าน
พอมาตอนนี้ รู้ว่าใกล้จะได่กลับแล้ว
ก็รู้สึกยังไงไม่รู้สิ
ไม่ใช่ว่าไม่อยากกลับ
มันก็อยากกลับไปที่ที่คุ้นเคย ไปเจอที่คุ้นเคย
แต่ก็คิดดูอีกทีว่า
สภาพแวดล้อมแบบนี้
แล้วก็คนที่ได้รู้จักที่นี้ มันจะไปหาที่ไหนได้อีกน้า คนใหม่ๆที่ทำให้เราได้รู้อะไรมากขึ้นตั้งเยอะ
แล้วก็คนเก่าๆที่มาด้วยกัน เราก็ว่าเรารู้จักเพื่อนคนนี้ดี แต่มันก๋มีอะไรให้ตกใจอยู่ตลอด
เราต้องขอโทษ เปิ้ล ด้วยน้า ที่ปัญหาบางอย่างของเปิ้ลเราช่วยแก้ไขอะไรไม่ค่อยได้ คำพูดจากเราที่มันฟังแล้ว มันช่างดูรุนแรง ฟังแล้วเหมือนกับไม่ถนอมน้ำใจกันบ้างเลย แต่นั้นมันคือสิ่งที่เราต้องการจะบอกเปิ้ลจิงๆ เรารู้ว่าเปิ้ลไม่โกรษเราหรอก ถ้าโกรษก็.......
เรื่องของมีง ไม่ใช่..........ก็หายโกรษละกาน
ปัญหาของเปื้งตอนนี้ เราเชื่อว่ามันจะดีขึนได้ ด้วยเวลาและการตัดสินใจของเปิ้ลเอง ไม่ว่าการตัดสินใจของเปิ้ลจะเป็นยังไง เปิ้ลก็ยังเป๋นเพื่อนเราอยู่ดี เปิ้ลร้องไห้ เราก็เสียใจ
ถ้าเปิ้ลร้องไห้อีก เราก็เสียใจอีก
จะอยู่ข้างเปิ้ลตลอดนะ
เปงกำลังใจให้
เมเม่คนเดิม
 1 May ตวงพลอย อยู่หน่ายถึง พลอย ที่รัก
ตอนนี้เธอกลายเปงบุคคลสาปสูญไปแล้วน้า
ตกลงว่าเธอไป อเมริกา หรือว่า ติมอร์ กันแน่
ไม่มี internet ให้เพื่อนใข้เลยหรืออย่างไร
คิดถุง พลอยมากเลยน้า
เธอโทมาหาดิฉันได้น่า
724-875-9319
แต่โทได้หลีงสองทุ่ม และก็ไม่เกิน สี้ทุ่ม
หริอส้ง จดหมายมาก็ได่
4250 APT#F THE BROOK AT COLONAIL PACK
WILLIAMSBURG DRIVE HARRISBURG PA 17109
แล้วก๋หวังว่าพลอยคงสบายดี
ถ้าไม่สบายมรึงก็ไปหาหมอ แค่นั้นแหละ
ถ้าทำงานเหนื่อยมากก็พักผ่อนซะบ้าง
......แม้ไม่ได้คิดถึงทุกครั้งที่หลับตา แต่ก็ติดถึงทุกเวลาที่หายใจ.......
เปงห่วงจิง จิง นะ
 ดิฉันหมายถึงพุงดิฉ้นต่างหาก
แต่เปงห่วงเพื่อนมากกว่า
ดูแลตัวเองดีๆนะ
เมเม่คนเดิม 19 April ในที่สุดก็มีความสุขจนได้ช่วงแรกที่มาถึง คิดว่าไม่น่ามาที่นี้เลย
แต่ตอนนี้ความคิดนี้ไม่ได้มีหลงเหลืออยู่ในสมองโดยสิ้นเชิง
พอมีคนดีๆ สนุกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ให้รู้จัก มานก็รู้วสึกดีขี้นมามากมาย
ทำงานอาทิตย์แรกเหนื่อนมาก กลับมาถึงบ้านหลับเป็นตาย
แต่เดี๋ยวนี้มีเวลาก็ไปนู้นนี้บ้าง ไม่ได้นอนอย่างเดี่ยว
ตอนนี้ก็ยังคิดถีงบ้านอยู้ดี คิดถึง พ่อ แม่ แล้วก็น้องชาย แต่อีกเดื่อนเดียวก๋กลับแล้วละ แล้วก๋คิดถึงคนที่กรุงเทพ และคนที่ไม่ได่อยู้ก๋คิดถึง
นุกว่ะ
see you soooooooooonnnnnnnn
คิดถึงทุกคนทื่คิดถึง
เมเอง 31 January แค่เหงาๆหรืออยากรักเราจิงๆตอนนี้เรามีความสุขจัง
ถึงมันจะไม่สุขที่สุด
แต่มันก็ทำให้เรานึกถึงสิ่งดีๆในช่วงนี้ มันก็ทำให้เรายิ้มได้ทั้งวัน
มีเพื่อนดี
แล้วก็มีเพื่อนดีๆเพิ่มขึ้นอีกด้วย
แม้บางช่วงจะมีบางเรื่องมาทำให้เสียใจ
หรือบางคนยังทำให้เราเสียใจด้วยเรื่องเก่าๆ
แต่บางคน มันก็ยังคงเป็นแค่ "คนบางคน" อยู่เหมือนเดิม
เรายังสงสัยอยู่เลยว่า
ไอ้ที่มันเป็นอยู่ตอนนี้มันเป็นเพราะเราไม่เข้าใจเค้า หรือว่าเค้าไม่ยอมเข้าใจเรากันแน่
บางคนก็บอกให้ช่างมัน
แต่เราก็ยังอยากใส่ใจอยู่ดี
ทำไงได้ก็เราเป็น...............กัน
ถ้ามันดีขึ้นไม่ได่ก็ขอแค่อย่าให้มันแย่ลงก็แล้วกัน
ถ้าเราไม่รักกัน ก็ขอแค่ให้เรารู้จักกันก็พอ............................. |
|
||||
|
|
